LIBRO DA APOCALIPSE

Capítulo 19

¹Despois disto oín no ceo coma unha forte voz dunha gran multitude, que dicía: ^__Aleluia! A salvación, a gloria e o poder son do noso Deus,
²porque verdadeiras e xustas son as súas sentenzas. El condenou a gran Prostituta, que coa súa prostitución corrompeu o mundo, El vingou o sangue dos seus servos, que ela tiña no seu poder.
³Logo repetiron: ^__Aleluia! O fume do seu castigo sobe por todos os séculos.
⁴Entón os vinte e catro anciáns e os catro animais prostráronse para adoraren a Deus, que sentaba no trono, e dicían: ^__Amén! Aleluia!

⁵E do trono saíu un berro que dicía: ^__Loade o noso Deus, todos os seus servidores; tamén os que o respectades, pequenos e grandes!
⁶Logo oín algo coma o algareo dunha gran multitude, coma o ruxido das augas abundantes e coma o estrondo dun forte trono, que dicía: ^__Aleluia! Porque comeza o Reino do Señor, o noso Deus, que todo o sostén.
⁷Alegrémonos e relouquemos e glorifiquémolo, porque chegaron as vodas do Año, e a súa esposa xa se preparou.
⁸Concedéuselle vestir de liño fino, ben curado e limpo, pois o liño fino son as obras boas do pobo santo.
⁹Logo o anxo díxome: ^__Escribe: “Benia os que están convidados ao xantar das vodas do Año!”. E volveume dicir: ^__Estas son cousas verdadeiramente propias de Deus.
¹⁰Boteime aos seus pés para o adorar; pero el díxome: ^__Non, non o fagas! Son un servo de Deus igual ca ti e teus irmáns, que manteñen o testemuño de Xesús. Adora a Deus, que dar testemuño de Xesús é ter espírito profético.

¹¹Despois vin o ceo aberto. E apareceu un cabalo branco; o cabaleiro que o monta chámase Fiel e Verdadeiro, xulga e loita con xustiza.
¹²Ten os ollos coma chamas de lume, na cabeza ten moitos diademas, e escrito un nome que ninguén coñece, fóra del mesmo.
¹³Leva posto un manto tinxido de sangue, e o seu nome é “Palabra de Deus”.
¹⁴Os exércitos celestes, vestidos de ben curado liño branco, van tras el en cabalos brancos.
¹⁵Da boca sáelle unha espada ben afiada, para ferir con ela os xentís: ha de os rexer cun caxato de ferro e pisa a moxega do viño rabioso da ira de Deus, que todo o sostén.
¹⁶Ten escrito no seu manto e na súa coxa un nome: “Rei de reis e Señor de señores”.

¹⁷Logo tiven unha visión e vin un anxo de pé no sol. A grandes berros chamou por todos os paxaros que voan polo medio do ceo, dicíndolles: ^__Vide aquí, xuntádevos para o gran banquete de Deus!
¹⁸Para comer a carnaza de reis, de xenerais, de valentes, de cabalos e de cabaleiros; carnaza de todos os homes: libres e escravos, pequenos e grandes.
¹⁹Logo vin que a besta, os reis do mundo e mais os seus exércitos se xuntaban para faceren a guerra contra o cabaleiro do cabalo e contra o seu exército.
²⁰Colleron presos a besta e mais o falso profeta que estaba con ela, o que fixo os prodixios, cos que descamiñou os que recibiron a marca da besta e adornaron a súa imaxe: botáronos vivos aos dous na lagoa de xofre ardendo.
²¹Aos outros matáronos coa espada que saía da boca do cabaleiro que ía montado de a cabalo. Todos os paxaros quedaron fartos da súa carnaza.