Capítulo 21

UNHA NOVA CREACIÓN E UNHA NOVA XERUSALÉN

Visión dun mundo novo

• ¹Logo vin un ceo novo e unha terra nova, pois o primeiro ceo e a primeira terra xa pasaran, e o mar xa non existía.
• ²Tamén vin que a cidade santa, unha Xerusalén nova, baixaba do ceo de onda Deus, preparada coma a esposa que está engalanada para o seu esposo.
• ³E sentín unha forte voz que desde o trono dicía: ^__Velaquí a tenda de Deus onda os homes.
• Acampará entre eles:
• eles serán o seu pobo
e El será o seu Deus e compañeiro.
• ⁴Enxugará todas as bágoas dos seus ollos, e a morte xa non existirá máis. Nin haberá máis loito nin pranto nin dor, porque as primeiras cousas pasaron xa.
• ⁵O que estaba sentado no trono dixo: ^__Vede que volvo novas todas as cousas. E mandóuseme: ^__Escribe, porque estas palabras merecen fe e din a verdade.
• ⁶E seguiu dicindo: ^__Xa están renovadas: eu son o Alfa e o Omega, o Principio e a Fin. A quen teña sede, heille dar de beber gratis auga das fontes da vida.
• ⁷O vencedor será herdeiro de todo isto. Eu serei para el o seu Deus e el será para min o meu fillo.
• ⁸Os covardes na loita, os que negan a fidelidade que prometeron, os corrompidos con abominacións, os asasinos, os luxuriosos, os bruxos, os idólatras e os que fían en mentiras, terán por lote a lagoa de xofre ardendo: que é a morte segunda.

A nova Xerusalén

• ⁹Logo veu un dos sete anxos que tiñan as sete cuncas cheas das sete derradeiras pragas, e falou comigo, dicindo: ^__Ven acó, que che vou amosar a noiva, a esposa do Año.
• ¹⁰Levoume en espírito á cima dun monte moi grande e alto e amosoume a cidade santa, Xerusalén, que baixaba do ceo de onda Deus;
• ¹¹tiña a gloria do mesmo Deus. O seu resplandor imitaba o dunha pedra moi preciosa, unha pedra cristalina de xaspe.
• ¹²Tiña unha muralla grande e alta con doce portas de entrada; e enriba das portas doce anxos; e escritos nelas os seus nomes, que son os das doce tribos dos fillos de Israel:
• ¹³tres portas polo nacente, tres portas polo norte, tres portas polo mediodía e tres portas polo poñente.
• ¹⁴A muralla da cidade tiña doce alicerces e sobre os alicerces, doce nomes, que son os dos doce apóstolos do Año.
• ¹⁵O que falaba comigo tiña consigo unha canivela de ouro, para medir a cidade coas súas portas e murallas.
• ¹⁶A cidade era cadrada, tan longa coma ancha. Tomoulle a medida coa súa canivela: tiña doce mil estadios; longo, ancho e alto eran iguais.
• ¹⁷Tomoulle a medida ao muro: tiña cento corenta e catro cóbados, medida normal de home, que usou o anxo.
• ¹⁸O material do muro era xaspe, e o material da cidade era ouro puro, semellante ao cristal purísimo.
• ¹⁹Os alicerces da muralla da cidade estaban con toda clase de pedras preciosas: os primeiros alicerces eran de xaspe, os segundos de zafiro, os terceiros de calcedonia, os cuartos de esmeralda,
• ²⁰o quinto de sardónix, o sexto de cornalina, o sétimo de crisólito, o oitavo de berilo, o noveno de topacio, o décimo de crisópraso, o undécimo de xacinto e o duodécimo de ametista.
• ²¹As doce portas eran doce perlas, cada unha das portas era dunha soa perla. A praza da cidade era de ouro, puro coma cristal relucente.
• ²²Nela non vin santuario ningún, porque o seu santuario é o Señor Deus, que todo o sostén, e mais o Año.
• ²³A cidade non precisa sol nin lúa que a ilumine, que a ilumina a gloria de Deus; e o Año é a súa lámpada.

A vida na nova Xerusalén

• ²⁴Os xentís pasearán á súa luz, e os reis da terra achegarán a ela a súa gloria.
• ²⁵As portas endexamais non se pecharán de día, que noite alí non a hai.
• ²⁶Alí levarán o esplendor e mais as riquezas das nacións;
• ²⁷pero endexamais non entrará nela nada lixado nin ningún idólatra ou mentireiro: só os que están inscritos no libro da vida, que ten o Año.