LIBRO DA APOCALIPSE - Capítulo 6
Capítulo 6
SEGUNDA SECCIÓN:
ÁBRESE O LIBRO SELADO CON SETE SELOS
Os catro primeiros selos: os catro cabaleiros
- 1E mirei, cando o Año abriu o primeiro dos sete selos, e oín que un dos catro animais berraba con voz de trebón:
__Ven!
- 2E mirei e vin un cabalo branco. O seu cabaleiro tiña un arco. Déuselle unha coroa e saíu como vencedor e para seguir vencendo.
- 3E cando abriu o segundo selo, oín que o segundo animal dicía:
__Ven!
- 4E saíu outro cabalo vermello. Ao seu cabaleiro déuselle poder de quitar a paz da terra e facer que se degolen uns aos outros e déuselle tamén unha espada grande.
- 5E cando abriu o terceiro selo, oín que o terceiro animal dicía:
__Ven!
E mirei e vin un cabalo negro. O seu cabaleiro tiña unha balanza na man.
- 6E oín algo, coma se fose un berro, no medio dos catro animais, que dicía:
__Un cuarto de ferrado de trigo por un denario; e tres cuartos de ferrado de cebada por un denario! Pero ao aceite e ao viño non lles fagas mal.
- 7E cando abriu o cuarto selo, oín a voz do cuarto animal, que dicía:
__Ven!
- 8E mirei e vin un cabalo cardoso. O seu cabaleiro chámase Morte e seguíao o Hades. Déuselle o poder sobre a cuarta parte da terra, para matar coa espada, coa fame, co andazo e coas feras da terra.
O quinto selo: os mártires chaman a Deus
- 9E cando abriu o quinto selo, vin baixo o altar as ánimas dos degolados por mor da palabra de Deus, e por gardaren ben o seu testemuño.
- 10E a grandes berros preguntaron:
__Ata que día, noso Dono santo e verdadeiro tardarás en facer xustiza e en vingar o noso sangue contra os veciños da terra?
- 11Déuseslles cadanseu vestido branco e díxoselles que parasen unha miga, ata que se completase o número dos seus compañeiros e irmáns, que os ían matar axiña como os mataran a eles.
O sexto selo: intervención terrible de Deus
- 12E vin, cando abriu o sexto selo, que houbo un gran terremoto. O sol virou mouro coma un pano de picote e a lúa volveuse en sangue.
- 13As estrelas do ceo caeron na terra, como a figueira solta os seus figos cando zorrega nela un gran vento.
- 14O ceo retirouse coma un rolo de pergamiño cando se recolle, e todos os montes e illas se moveron do seu posto.
- 15Os reis da terra, e os seus grandes, os xenerais, os ricos, os fortes e todos, servos e libres, agacháronse nas covas e entre os penedos dos montes.
- 16E dicíanlles aos montes e aos penedos:
__Caede enriba de nós e ocultádenos da presenza do que está sentado no trono e da ira do Año!
- 17Porque chegou o día grande da súa ira e quen o poderá aturar?