Capítulo 7

Pausa meditativa: Marcan os fieis cun sinal

• ¹Despois disto vin catro anxos que apreixaban, nas catro esquinas da terra, os catro ventos, para que non bourasen contra a terra, nin contra o mar nin contra as árbores.
• ²E vin outro anxo máis, que tiña o selo do Deus vivente, subir desde o nacente. Dicíalles a berros aos catro anxos, a quen se lles deu poder de danar a terra e o mar:
• ^3__Non lles fagades mal á terra nin ao mar nin ás árbores, ata que marquemos co selo na testa os servos do noso Deus!
• ⁴E oín o número dos que tiñan a marca, cento corenta e catro mil, marcados de entre todas as tribos dos fillos de Israel.
• ⁵Da tribo de Xudá, doce mil marcados, da tribo de Rubén, doce mil marcados, da tribo de Gad, doce mil marcados,
• ⁶da tribo de Axer, doce mil marcados, da tribo de Naftalí, doce mil marcados, da tribo de Menaxés, doce mil marcados,
• ⁷da tribo de Simeón, doce mil marcados, da tribo de Leví, doce mil marcados, da tribo de Isacar, doce mil marcados,
• ⁸da tribo de Zebulón, doce mil marcados, da tribo de Xosé, doce mil marcados, da tribo de Benxamín, doce mil marcados.

Cantos de vitoria a Deus e sorte dos seus fieis

• ⁹Despois disto mirei e vin un mundo de xente, que ninguén era capaz de contar, de todas as nacións, tribos, pobos e linguas, en pé diante do trono e do Año. Vestían roupa branca e levaban ramallos de palma nas mans.
• ¹⁰Proclamaban con grande voz: ^__A salvación perténcelle ao noso Deus, que senta no trono, e mais ao Año.
• ¹¹Todos os anxos que estaban en pé arredor do trono, dos anciáns, e dos catro animais, prostráronse diante do trono para adoraren a Deus.
• ¹²Proclamaban: ^__Amén! A bendición, a gloria, a sabedoría, a acción de grazas, a honra, o poder e mais a forza perténcenlle ao noso Deus, polos séculos dos séculos. Amén.
• ¹³Un dos anciáns preguntoume: ^__Quen son e de onde viñeron estes que van vestidos de roupa branca?
• ¹⁴Eu respondinlle: ^__Meu Señor, ti xa o sabes. E díxome: ^__Estes son os que veñen de pasar as súas grandes penas: lavaron os seus vestidos e branqueáronos co sangue do Año.
• ¹⁵Por iso están diante do trono de Deus e adórano día e noite no seu santuario. E quen está sentado no trono chantará a súa tenda cabo deles.
• ¹⁶Non terán máis fame nin sede,
• nin caerá endexamais sobre eles o sol,
nin ningunha queimadura del.
• ¹⁷Porque o Año, que está no medio do trono,
• será o seu pastor,
• levaraos ás fontes de auga,
e Deus enxugará dos seus ollos toda bágoa.