Capítulo 7

RESPOSTAS ÁS CONSULTAS DOS CORINTIOS. MATRIMONIO E VIRXINDADE

O matrimonio: dereitos e deberes

• ¹E agora falemos do que me escribistes. Ben lle está ao home non tocar muller;
• ²pero, para evitar a fornicación, que cada home teña a súa muller, e que cada muller teña o seu home.
• ³Que o home cumpra coa súa muller, e o mesmo a muller co seu home.
• ⁴A muller non é a dona do seu corpo, éo o home; e do mesmo xeito, o home non é o dono do seu corpo, éo a muller.
• ⁵Non vos privedes un ao outro, a non ser de común acordo por algún tempo, co fin de terdes vagar para a oración; e de novo estar unidos no mesmo, para que non vos tente Satanás por culpa da vosa incontinencia.
• ⁶Isto que vos digo é unha concesión, non un precepto.
• ⁷Eu ben quixera que todos os homes fosen coma min; pero cada un recibe de Deus a súa graza particular: uns dun xeito, outros doutro.
• ⁸Aos solteiros e ás viúvas dígolles que lles era ben quedaren coma min;
• ⁹pero, se non aguantan, que casen, que máis vale casar que abrasarse.
• ¹⁰Aos casados dígolles, non eu senón o Señor, que a muller non se separe do seu home.
• ¹¹En caso de que chegue a separarse, ou que siga sen casar ou que se poña a ben co home. E que o home non repudie a súa muller.
• ¹²Aos outros dígolles eu, non o Señor, que se un irmán ten unha muller que non cre, pero que consente en vivir con el, que non a deixe.
• ¹³E se unha muller ten un home que non cre, pero que consente en vivir con ela, que non o deixe.
• ¹⁴Pois o home que non cre queda santificado pola súa muller; e a muller que non cre queda santificada polo marido crente. Se non for así, os vosos fillos serían impuros, cando a verdade é que son santos.
• ¹⁵Pero, se o non crente se quere separar, que se separe. En tal caso o irmán ou a irmá non quedan escravizados: Deus chamouvos para vivirdes en paz.
• ¹⁶Pois que sabes ti, muller, se vas salvar ese home? Ou que sabes, ti, home, se vas salvar esa muller?
• ¹⁷Fóra disto, que cadaquén viva conforme o Señor lle asignou, no estado en que Deus o chamou. Tal é o que dispoño en todas as igrexas.
• ¹⁸Que a chamada o colleu circuncidado? Non o disimule! Que a chamada o colleu incircunciso? Non se circuncide!
• ¹⁹Nada vale a circuncisión, nada vale a incircuncisión: o que vale é cumprir os mandamentos.
• ²⁰Que cadaquén siga no estado en que o chamaron.
• ²¹Que te chamaron sendo escravo? Non teñas pena! E, aínda que puideses facerte libre, mellor aproveita a túa condición.
• ²²Porque aquel a quen sendo escravo chamou o Señor, é liberto do Señor. Igualmente, aquel a quen chamou sendo libre, é escravo de Cristo.
• ²³Mercáronvos a bo prezo: non vos fagades escravos dos homes.
• ²⁴Irmáns, que cadaquén siga ante Deus no estado en que o chamaron.

Os non casados e os viúvos

• ²⁵Polo que toca aos non casados, non teño orde do Señor, pero dou un parecer como persoa que, pola misericordia de Deus, é digna de creto.
• ²⁶Coido eu que, por culpa da calamidade presente, é ben que cadaquén quede como está.
• ²⁷Que estás ligado a unha muller? Non teimes por librarte. Que non estás ligado a muller? Non busques muller.
• ²⁸Non obstante, aínda que cases, non pecas; e, aínda que case unha moza, tampouco peca. Pero os que casen terán tribulacións na carne, e eu quixer librarvos delas.
• ²⁹O que vos digo, irmáns, é que o tempo é contado. O que importa é que os que teñen muller vivan coma se non a tivesen;
• ³⁰os que choran, coma se non chorasen; os que están alegres, coma se non se alegrasen; os que comercian, coma se non tivesen nada;
• ³¹os que gozan no mundo, coma se non gozasen: porque o mundo, na súa configuración actual, está a pasar.
• ³²Eu quixer vervos libres de preocupacións. O non casado preocúpase das cousas do Señor, da maneira de lle agradar;
• ³³pero o casado preocúpase das cousas do mundo, da maneira de lle agradar á muller;
• ³⁴e así está repartido. A muller non casada, o mesmo ca a rapaza solteira, preocúpase das cousas do Señor, procurando ser santa de corpo e alma. Pero a casada preocúpase das cousas do mundo, da maneira de lle agradar ao seu home.
• ³⁵Dígovos isto polo voso propio interese, non para vos amarrar botándovos un lazo: ao contrario, para vos guiar no que é honesto e leva sen divisións ao Señor.
• ³⁶Pero se alguén se encontra en dificultade respecto da súa noiva, porque está moi apaixonado e xa non pode aguantar, que faga o que queira: non peca, que casen.
• ³⁷Pola contra, quen está firme no seu corazón e non sente unha compulsión irresistible, senón que permanece dono da súa vontade, se decidiu no seu interior respectar a súa noiva, fai moi ben;
• ³⁸de maneira que quen casa coa súa noiva obra ben e o que non casa obrará aínda mellor.
• ³⁹A muller está ligada ao seu home mentres el viva. Pero, se o home morre, queda libre para casar con quen ela queira, sempre que sexa cun cristián.
• ⁴⁰Non obstante, será máis feliz se se deixa estar así. Ese é o meu sentir e paréceme que tamén eu teño o espírito de Deus.