Capítulo 2

Harmonía na unidade

• ¹Así que, se vale de algo o alento que recibides en Cristo, se vos anima o amor mutuo, se hai comuñón no Espírito e se hai sentimentos en vós de agarimo e misericordia,
• ²facede completa a miña alegría, levándovos ben, tendo un mesmo amor, unha soa alma, unha mesma idea.
• ³Non fagades nada á retesía nin por fachenda. Que cadaquén pense humildemente que os outros son máis ca el.
• ⁴Non mirar cada un polo que lle ten conta a el, senón tamén polo que llela ten aos outros.

O exemplo de Cristo

• ⁵Tede entre vós a mesma actitude de Cristo Xesús.
• ⁶El, con ser de condición divina, non se agarrou cobizosamente á súa categoría de Deus;
• ⁷senón que se espiu do seu rango, asumiu a condición de escravo, fíxose un home normal e presentouse como tal;
• ⁸abaixouse a si mesmo, facéndose obediente ata a morte, e a morte na cruz!
• ⁹Por iso tamén Deus o exaltou sobre todo e lle concedeu un título que está por riba de calquera título:
• ¹⁰de xeito que ante o título de Xesús se dobre todo xeonllo no ceo, na terra e mais no abismo,
• ¹¹e toda lingua proclame para gloria de Deus Pai que Xesús Cristo é o Señor.

Traballar pola salvación

• ¹²De maneira que, meus amigos, igual que sempre me fixestes caso, traballade con temor e tremor pola vosa salvación non só na miña presenza, senón moito máis agora na miña ausencia.
• ¹³Deus efectivamente é quen activa en vós tanto o querer coma o facer, conforme o seu bondadoso designio.
• ¹⁴Facede todas as cousas sen rosmar nin discutir,
• ¹⁵para serdes sen chata e sinxelos, “fillos de Deus sen mancha no medio dunha xente raposeira e atravesada”, onde vós relucides como fachos no universo,
• ¹⁶presentando a palabra da vida. Dese xeito o día de Cristo eu voume poder gabar de que nin corrín ás toas nin me cansei en balde.
• ¹⁷Mais, aínda que verta o meu sangue como libación nun sacrificio ao servizo da vosa fe, estou alegre e asóciome á vosa alegría.
• ¹⁸Pois vós, o mesmo: estádeme alegres e unídevos á miña alegría.

Timoteo

• ¹⁹Coa axuda do Señor Xesús espérovos mandar axiña a Timoteo, para me animar eu tamén recibindo noticias vosas;
• ²⁰que non teño ninguén coma el que mire lealmente polas vosas cousas,
• ²¹pois todos andan á súa comenencia, non á de Xesús Cristo.
• ²²En cambio el, xa sabemos ben como é: que se puxo comigo ao servizo do Evanxeo, coma un fillo co seu pai.
• ²³Así que, nada máis ver eu claramente que é o que vai ser de min, vóuvolo mandar.
• ²⁴Mesmo así, espero no Señor ir eu tamén axiña.

Epafrodito

• ²⁵Por outra parte, coidei que cumpría mandarvos de volta a Epafrodito, irmán, colaborador e camarada meu, que vós me mandastes para atenderme na miña necesidade.
• ²⁶El tiña morriña de todos vós e andaba amolado porque chegastes a saber da súa doenza,
• ²⁷pois enfermou e mesmo houbo de morrer. Pero Deus tivo dó del. Vaia, non só del, senón de min tamén, para que non me viñese unha desgraza enriba da outra.
• ²⁸Así que volo mando ben axiña, para que, ao velo, volvades estar alegres e eu me sinta máis acougado.
• ²⁹Recibídeo, logo, no Señor con toda alegría e estimade a homes coma el,
• ³⁰que estivo a piques de morrer pola causa de Cristo, arriscando a súa vida para me prestar na vosa ausencia os servizos que vós non me podiades prestar.